Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

 

NIEBEZPIECZNE DLA CZŁOWIEKA

Luka, o któ­rej mowa, nie była groźna w czasach, kiedy przyroda stawiała przed człowiekiem określone problemy (wybuchy wulkanów, trzęsienia zie­mi, powodzie itp.). Stała się natomiast wręcz niebezpieczna dzisiaj, kiedy to sam człowiek jest źródłem i przyczyną sprawczą owych pro­blemów. Czyż np. dla obserwatora z Kosmosu nie wydajemy się absurdalni rozbudowując przemysł motoryzacyjny w warunkach szybko wyczerpujących się zasobów ropy naftowej? Chcąc zaś usunąć ową lukę albo przynaj­mniej zmniejszyć ją do rozmiarów nie zagraża­jących ludzkiej egzystencji, musimy zmienić dotychczasowy sposób uczenia się—nauczania, nadać mu inną treść, zmienić jego zakres, wy­znaczyć nowe cele. W przeszłości człowiek uczył się, przystoso­wując się do warunków, w których żył, oraz do zmian, które zachodziły wolno i tylko w wy­jątkowych przypadkach miały gwałtowny cha­rakter. To uczenie się—nauczanie podtrzymują- ce stabilne struktury, przystosowawcze (maintenance learning), sprowadzało się do opanowywania stabilnych poglądów, zasad i re­guł postępowania, wystarczających w celu roz­wiązywania powtarzających się problemów.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

UCZENIE SIĘ PRZYSTOSOWAWCZE

Uczenie się przystosowawcze, uczenie się po­przez szoki, jest potrzebne i dziś. Ale nie jest ono już wystarczające, podkreślają z naciskiem autorzy Raportu. Dzisiaj bowiem uczenie się —nauczanie musimy ujmować w sensie szero­kim, który „wykracza poza potoczne jego ro­zumienie jako kształcenia czy szkolnego nau­czania”. Obecnie uczenie się—nauczanie na­leży rozumieć jako czynność, która wymaga od człowieka inicjatywy i rozwija tę inicjaty­wę; przygotowuje go do radzenia sobie w no­wych, nieoczekiwanych sytuacjach; dokonuje się dzięki kontaktowi ze światem rzeczy i świa­tem wyobrażeń; ma jednostkowy i zarazem społeczny charakter (societal learning); rozwi­ja umiejętność przystosowywania się do świa­ta, ale także zmieniania tego świata; wdraża do dostrzegania, formułowania i rozwiązywania problemów oraz przygotowuje do przewidywa­nia zmian —- a nie tylko — jak uczenie się —nauczanie przygotowawcze — do biernego czekania na te zmiany.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

UCZENIE SIĘ

Takie uczenie się—nauczanie określa Kaport jako i n n o w a c y j n e (innovative learning). Nie ma w nim miejsca na metodę prob i błę­dów, która dzisiaj może nas zbyt drogo koszto­wać. Nie ma w nim też miejsca na sztywne paradygmaty i raz na zawsze przyjęte systemy wartości. Nic ma w nim wrGSzcie miejsca na koszty, które ludzkość ponosi wskutek utra­cenia kontroli nad biegiem zdarzeń, albo też straty wynikające z wadliwie opracowanych prognoz krótko-, średnio- i długoterminowych.Dwie są cechy konstytutywne tak rozumia­nego uczenia się—nauczania innowacyjnego’ antycypacja i uczestnictwo, partycypacja. A n- tycypacja, stanowiąc przeciwieństwo adaptacji, sprzyja formułowaniu prognoz, two­rzeniu modeli, eksponowaniu wartości, anali­zowaniu tendencji, planowaniu, ocenie efektów zamierzonych i efektów ubocznych, ujmowaniu problemów w sposób globalny, łącznie z wa­runkującymi je czynnikami, a więc z ich tłem czy kontekstem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

UWOLNIENIE OD UCZENIA SIĘ

Jej celem jest uwolnienie lu­dzi od uczenia się poprzez szoki, a równocze­śnie przyzwyczajenie ich do tego, aby uczyli się z przyszłości, a nie tylko — jak głównie do­tąd — z dnia wczorajszego. Ponadto antycypa­cja zmierza do tworzenia rozwiązań alternatyw­nych, do traktowania przyszłości „jak przyja­ciela, a nie włamywacza”. Z kolei uczest­nictwo, stanowiąc cechę naszej epoki, w której po prostu musimy ze sobą współpraco­wać w celu zarządzania fabryką (partycypacja robotników), uczelnią (studenci) czy państwem (obywatele), ma na celu zaktywizowanie ludzi, poszerzenie zakresu ich współodpowiedzialności za bieg spraw, ukazanie im nowych horyzontów. Przejawia się ono w postaci dyskusji  i współdziałania.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

INNOWACYJNE UCZENIE SIĘ

Ani antycypacja, ani partycypacja — czyta­my w Raporcie — nie są pojęciami nowymi. To natomiast, co jest nowe, polega na ich łącznym traktowaniu jako podstawy uczenia się—nau­czania innowacyjnego.Czemu ma służyć uczenie się—nauczanie in­nowacyjne? Przede wszystkim, jak wskazuje Raport, przeżyciu ludzkości (human survival). Bo uczenie się—nauczanie stało się. obecnie sprawą życia lub śmierci, a hasło learn or perish (ucz się lub zginiesz) jest po prostu na­kazem chwili. A oto przykład uczenia się—nauczania inno­wacyjnego. Załóżmy, że dowiadujemy się od kogoś, iż „niedzielne wydanie poczytnego dzien­nika, drukowanego w nakładzie miliona egzem­plarzy, jest równoznaczne z zużyciem stu ak­rów lasu”. W uczeniu się—nauczaniu przystoso­wawczym człowiek przyjmował tego rodzaju informacje do wiadomości i najczęściej prze­chodził nad nimi do porządku — a z czasem po prostu zapominał o nich.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W UCZENIU INNOWACYJNYM

Natomiast w ucze­niu się—nauczaniu innowacyjnym informacja taka powinna stać się bodźcem do podjęcia działania, aby informacyjne potrzeby społeczeń­stwa nie popadały w kolizję z jego potrzebami ekologicznymi. Dlatego też należy społeczeń­stwo przygotować do takich działań, np. włą­czając problematykę ekologiczną do programu kształcenia jednostek, mimo iż bezpośrednio nie służy ona ich potrzebom. Jednostki zaś trzeba przekonać, że istnieje wiedza niekoniecznie przydatna im bezpośrednio, ale ważna ze spo­łecznego punktu widzenia i z tego tytułu wy­magająca opanowania. Dopiero w ten sposób uczenie się—nauczanie jednostek i uczenie się— —nauczanie społeczeństw będą się wzajemnie wspierać i uzupełniać, sprzyjając, jak np. w omawianym przypadku, podjęciu akcji zalesia­nia, zbiórki makulatury itp.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KSZTAŁCENIE DLA INNOWACJI

Można więc powiedzieć, że uczenie się—nau­czanie antycypacyjne i uczestniczące, będąc kształceniem dla innowacji i poprzez innowa­cje, przeciwstawia się uczeniu się—nauczania zmierzającemu do utrzymania istniejącego sta­nu rzeczy oraz adaptacji, przystosowywaniu się do niego. Adaptacja jest przystosowaniem bio­logicznym do zmian środowiskowych, antycy­pacja zaś podkreśla potrzebę wywoływania zmian, przygotowania ludzi do „bezkolizyjnego wejścia w przyszłość” , do rozwiązywania no­wych dla nich problemów teoretycznych i prak­tycznych. W tym jednak celu wszelkie racjo­nalne uczenie się—nauczanie powinno być rea­lizowane z pomocą języka, ale bez werbalizmu; narzędzi rozszerzających moc in­dywidualnego i społecznego poznania; warto­ści, których pojawienie się oddziela to, co jest „naprawdę”, od tego, co „powinno być”; sto­sunków międzyludzkich, które wy­kazują niedostatki „układów nadmiernie scen­tralizowanych i hierarchicznych”; a także wy­obraźni, której znaczenia poznawczego czę­sto dotychczas nie doceniano w edukacyjnej praktyce.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZESZKODY I TRUDNOŚCI

Wiele trzeba będzie przezwyciężyć przeszkód i wiele pokonać trudności, aby stworzyć warun­ki sprzyjające rozwojowi uczenia się—naucza­nia innowacyjnego. Ileż na przykład lat musiało upłynąć, zanim głód nauczył ludzi gromadzić żywność? Dzisiaj do najpoważniejszych prze­szkód hamujących rozprzestrzenianie się lanso­wanej przez autorów Raportu koncepcji uczenia się—nauczania należy nadużywanie władzy politycznej, ekonomicznej, społecz­nej, kulturalnej i militarnej. Blokuje ono bo­wiem proces zmian i możliwości uczestniczenia w nich, narzuca ludziom sztywne schematy  postępowania, hamuje rozwój inicjatywy i tłu­mi inwencjęTo samo można powiedzieć o    wyścigu zbrojeń, który angażuje połowę uczonych zatrudnionych obecnie na święcie, utrudnia lub wręcz uniemożliwia wymianę informacji naukowych oraz absorbuje | środki kosztem rozwoju służby zdrowia, kultu­ry i wyżywienia ludzi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W WIEKU SZKOLNYM

Z badań wynika, że w Stanach Zjed­noczonych dzieci w wieku szkolnym spędzają więcej czasu przed ekranami odbiorników tele­wizyjnych aniżeli w szkole, przy czym program, który oglądają, z reguły sprzyja uczeniu się— —nauczaniu przystosowawczemu, a nie innowa­cyjnemu. Program ten koliduje ponadto wielo­krotnie z ogólnymi zasadami wychowania, na co wskazuje np. fakt, że 17-letniemu Amery­kaninowi telewizja dostarczyła okazji do obej­rzenia około 20 tys. morderstw. A przecież, stwierdza Raport, telewizję, której program dociera do ogromnej liczby odbiorców (miliard ludzi oglądało dzięki niej lądowanie pierwszego człowieka na Księżycu), można by z pożytkiem wykorzystać nie tylko dla utrwalania w społe­czeństwie wartości, które nigdy nie istniały, jak chociażby niezwyciężony i szlachetny kow­boj, albo też takich, których nie powinno się utrwalać, jak np. uprzedzenia rasowe, kult pracy umysłowej itp.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn