Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

Witaj!

Jeśli szukasz inforomacji na temat mediów i reklamy to dobrze trafiłeś, artykuły jakie tutaj odnajdziesz dotyczą reklamy w Internecie i zagadnień związanych z szerokopojętymi mediami
Zapraszam do czytania i pozsoatnia na blogu na dłużej!

 

ZMIANA STRUKTURY

Zmiana struktury kwalifikacji osób zatru­dnionych w różnych gałęziach przemysłu. Jej źródłem będzie dalsza mechanizacja i automa­tyzacja produkcji, która sprawi, że wskaźnik pracowników zatrudnionych przy konserwacji maszyn i urządzeń oraz nadzorowaniu ich pra­cy wzrośnie z obecnych 3—5% ogółu załogi (w fabrykach tradycyjnych) do 20—30% w fabry­kach częściowo zautomatyzowanych, a nawet do 70% w fabrykach całkowicie zautomatyzo­wanych. I to zjawisko nie pozostanie, oczy­wiście, bez wpływu na treść kształcenia.Wzrost zasobu czasu wolnego. Około 2000 roku człowiek będzie pracował przeciętnie 40 tys. godzin w ciągu swego życia, a nie,’ jak teraz, 60 – 70 tys. W związku z tym wzrośnię również znaczenie „edukacji bezinteresownej”, zaspokajającej różnorakie pożazawodowe po­trzeby i zainteresowania jednostek.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WYRÓWNANIE SZANS

Wyrównają się szanse edukacyjne dzieci wywodzących się z różnych klas i warstw spo­łecznych; wybór specjalności zawodowej doko­nywać się będzie później niż teraz; zwiększy się w stosunku do aktualnego wpływ rodziny na karierę szkolną dziecka, a także wpływ szkoły, gdyż uczniowie będą dłużej przebywać W niej, niekiedy nawet przez cały tydzień z wyjątkiem soboty i niedzieli; jeszcze bardziej wzrośnie liczba studiujących kobiet; wreszcie nastąpi wzrost indywidualizacji nauczania, m.in. dzięki osiągnięciom przemysłu elektro­nicznego.W 1968 roku powstał w Rzymie — stąd na­zwa — Klub Rzymski. Skupia on około stu przedstawicieli międzynarodowego świata nau­ki, techniki, kultury i polityki, wyznających wspólne lub zbliżone poglądy na temat takich globalnych problemów ludzkości, jak zakres i tempo gospodarczego rozwoju współczesnego świata, wyżywienie, zasoby surowcowe i ener­getyczne oraz ich wykorzystanie, zagrożenie naturalnego środowiska człowieka, a także — jak ostatnio — uczestnictwo ludzi w poczyna­niach dotyczących ich losów itp.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

EDUKACYJNY RAPORT RZYMSKI

Klub, którego działalnością kieruje Aurelio Peccei, zyskał sobie światowy rozgłos i znaczny autorytet. Przyczyniły się do tego opublikowa­ne dotychczas raporty, z których pierwszy pt. Granice wzrostu opracowano pod kierun­kiem D.H. Meadowsa i wydano drukiem w 1972 roku (polskie tłumaczenie ukazało się rok póź­niej nakładem PTE), a następne prezentowano- w latach: 1974 (M. Mesarovic i E. Pestel Ludz­kość w punkcie zwrotnym), 1976 (J. Tinbergen nowy ład międzynarodowy), 1977 (E. Laszlo- inni Cele dla ludzkości oraz D. Gabor i U. Colombo Poza wiekiem zniszczenia, 1978 (Energia, odliczanie wsteczne). Ostatni raport ukazał się na półkach księgarskich w grudniu 1979 roku. Jego też omówieniu poświęcone zo­staną dalsze stronice tego opracowania.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

AUTORZY, TYTUŁ I STRUKTURA

W październiku 1976 roku. Zlecono je przedstawicielom krajów o różnych systemach politycznych i różnym stopniu rozwoju spo­łeczno-ekonomicznego. Byli nimi:dr James B o t k i n, związany z Harvard Graduate School of Education, w której dokto­ryzował się w 1973 roku, były dyrektor Stu­diów Amerykańskich w Salzburgu, a ostatnio pracownik International Center for Integrative I Studies w Nowym Jorku; dr Mahdi E 1 m a n d j r a, profesor Uniwer­sytetu w Rabacie, reprezentant Maroka w UNESCO w latach 1961—1976, autor znanego dzieła pt. The United Nations System: An Ana- lysis (1973), a ostatnio prezydent World Futurę Studies Federation; dr Mircea Ma lit za, członek Rumuńskiej Akademii Nauk, profesor matematyki w Uni­wersytecie Bukareszteńskim, minister oświaty i szkolnictwa wyższego w latach 1970—1972, autor wielu prac z zakresu polityki oświatowej i matematyki, w tym Kroniki roku 2000 i Mathematics of Organisation (1974).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

POLSKI ODPOWIEDNIK

Raport nosi tytuł No limits to learning. Bridging the human gap. Niełatwo jest podać pol­ski odpowiednik tego tytułu. W wolnym i uzu­pełniającym przekładzie B. Suchodolskiego mo­wa jest o „przerzuceniu mostu ponad luką dzielącą ludzi od losów ich cywilizacji”, zaś R. Tokarczyk pisze o „nauczaniu jako pomoście pomiędzy przepaściami dzielącymi ludzi”. Trudności związane z adekwatnym przetłuma­czeniem tytułu Raportu Rzymskiego na język polski wiążą się głównie z tym, iż jego au­torzy posługują się terminem learning (uczenie się) w znaczeniu znacznie odbiegającym od do­tychczasowego. Nie wnikając tutaj głębiej w tę sprawę, gdyż wypadnie nam do niej wkrótce powrócić, przyjmujemy wstępnie, że Raport stwierdza istnienie luki między rzeczywistoś­cią, w której ludzie żyją i którą współtworzą, a możliwościami jej opanowania, a także pod­kreśla, iż do zlikwidowania owej luki — coraz groźniejszej w jej rozlicznych konsekwen­cjach może doprowadzić uczenie się, a raczej kształcenie się czy uczenie się—nauczanie, ale kształcenie ujmowane inaczej niż dotąd za­równo z punktu widzenia realizowanych celów, jak treści i metod.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

CZĘŚCI RAPORTU

Raport składa się z Przedmowy napisanej przez Aurelio Peccei, czterech części, wniosków oraz komentarzy z obrad konferencji zorgani­zowanej w czerwcu 1979 roku w Salzburgu w celu przedyskutowania jego wstępnej wersji.Część pierwsza zawiera zwięzły prze­gląd najważniejszych problemów ludzkości oraz ukazuje na tym tle rolę i miejsce uczenia się— -—nauczania (bo tak właśnie tłumaczę angielski termin learning, mając na uwadze przypisywa­ne mu w Raporcie znaczenie) jako warunku sine qua non przerzucenia pomostu nad luką oddzielającą ludzi od tworzonej przez nich cy­wilizacji. W części drugiej autorzy opisują nową koncepcję uczenia się—nauczania, ekspo­nując zwłaszcza znaczenie antycypacji i party­cypacji jako cech konstytutywnych uczenia się—nauczania innowacyjnego. Część trzecią poświęcono opisowi różnorakich trudności i przeszkód hamujących rozwój uczenia się— —nauczania innowacyjnego, a w czwartej zilustrowano nowe perspektywy edukacyjne świata, eksponując zwłaszcza problem powiąza­nia szkoły z życiem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W KAŻDEJ CZĘŚCI

W każdej z tych części dochodzą do głosu problemy o ogromnym znaczeniu dla dalszego rozwoju oświaty i wychowania we współczes­nym świecie. Na nich więc wypadnie odtąd ogniskować uwagę. Przemiany cywilizacji współczesnej a uczenie się—nauczanie. Ludzkość wkroczyła w epokę skrajnych al­ternatyw — stwierdza Raport, zwany też Raportem o uczeniu się—nauczaniu. Z jednej bowiem strony jest świadkiem nie spotykane­go w dotychczasowych dziejach postępu nau­ki i techniki, z drugiej zaś boryka się z nie­zwykle złożonymi problemami demograficzny­mi, żywnościowymi, energetycznymi i oświato­wymi, wręcz szokującymi swoimi rozmiarami. Przykładowo: Ponad trzecia część ludności Ziemi głodu­je, a zarazem tzw. zielona rewolucja, w której widziano swego czasu czynnik umożliwiający przezwyciężenie kryzysu żywnościowego, za­kończyła się fiaskiem. Wywołała ona przy tym wiele problemów ekologicznych (zatrucia spo­wodowane pestycydami), społecznych (wzrost bezrobocia wśród najbiedniejszych chłopów, nie przygotowanych do posługiwania się nowo­czesnymi maszynami rolniczymi) i ekonomicz­nych (wzrost kosztów uprawy ziemi i hodowli).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DLA MILIONÓW LUDZI

Dla 350 milionów ludzi w wieku produk­cyjnym nie ma zatrudnienia, a równocześnie do końca bieżącego stulecia trzeba będzie przy­gotować miliard nowych miejsc pracy.Rażące stają się dysproporcje między kra­jami rozwiniętymi, które dysponują 80% świa­towego bogactwa i handlu, 85% środków wy­dawanych na edukację, 90% przemysłu oraz prawie 100% instytucji naukowo-badawczych, a tzw. krajami trzeciego świata.Zbrojenia osiągnęły poziom absurdalny, gdyż w skali światowej wydaje się na nie po­nad miliard dolarów dziennie, a równocześnie nagromadzone zapasy broni atomowej już te­raz są wystarczające, aby wielokrotnie znisz­czyć wszelkie życie na Ziemi.Rabunkowa gospodarka surowcami i ener­gią oraz niekontrolowany rozwój przemysłu prowadzą do nieodwracalnych strat ekologicz­nych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

LICZBA ANALFABETÓW

Liczba analfabetów wzrosła na swiecie z 700 milionów w 1965 roku do ponad 800 mi­lionów w roku 1979 i nadal wykazuje tenden­cję rosnącą.W tych okolicznościach, podkreśla Raport, możliwy jest zarówno dalszy bezpreceden­sowy rozwój cywilizacji, jak i totalna zagłada ludzkości. O tym zaś, który z wymienionych członów alternatywy dojdzie do głosu, roz­strzygnie czynnik ludzki (the human factor). Z nim więc należy wiązać nadzieje, iż zjawiska i procesy pejoratywne, których przy­kłady powyżej przytoczono, zostaną w przy­szłości zahamowane, a nawet przezwyciężone. Aby stało się to możliwe, należy uprzednio zlikwidować lukę, która ujawniła się w ostat­nich latach między stąle rosnącą złożonością i pojawiających się problemów a możliwościami ich rozwiązywania przez ludzkość.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn