KSZTAŁCENIE DLA INNOWACJI

Można więc powiedzieć, że uczenie się—nau­czanie antycypacyjne i uczestniczące, będąc kształceniem dla innowacji i poprzez innowa­cje, przeciwstawia się uczeniu się—nauczania zmierzającemu do utrzymania istniejącego sta­nu rzeczy oraz adaptacji, przystosowywaniu się do niego. Adaptacja jest przystosowaniem bio­logicznym do zmian środowiskowych, antycy­pacja zaś podkreśla potrzebę wywoływania zmian, przygotowania ludzi do „bezkolizyjnego wejścia w przyszłość” , do rozwiązywania no­wych dla nich problemów teoretycznych i prak­tycznych. W tym jednak celu wszelkie racjo­nalne uczenie się—nauczanie powinno być rea­lizowane z pomocą języka, ale bez werbalizmu; narzędzi rozszerzających moc in­dywidualnego i społecznego poznania; warto­ści, których pojawienie się oddziela to, co jest „naprawdę”, od tego, co „powinno być”; sto­sunków międzyludzkich, które wy­kazują niedostatki „układów nadmiernie scen­tralizowanych i hierarchicznych”; a także wy­obraźni, której znaczenia poznawczego czę­sto dotychczas nie doceniano w edukacyjnej praktyce.

Cześć jestem Eliza Jackowska! Prowadzę bloga o mediach i reklamie! Wpisy jakie tutaj zamieszczam dotyczą mojej pracy w mediach. Jeśli podoba Ci się forma bloga to zachęcam do komentowania.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.